Stacja 12 – Dawna szkoła
Polskie nagranie
Głos wygenerowany przez AI.
Przed Państwem stoi budynek dawnej szkoły. Jego zachodnia część powstała w 1810 roku, a wschodnią ukończono w 1830 roku. Zastąpiły one starszą szkołę z 1556 roku, która stała się zbyt mała i wymagała poważnych napraw.
Na budowę nowej szkoły zbierano pieniądze wśród mieszkańców. Nauka odbywała się na parterze, natomiast na piętrze znajdowały się mieszkania dla nauczycieli. W XIX wieku pracowało tutaj okresowo nawet sześciu nauczycieli.
Historia szkoły była ściśle związana z kościołem. Nauczyciele, oprócz prowadzenia lekcji, często pełnili również funkcje kościelne – pracowali między innymi jako organiści, dyrygenci chóru lub kościelni. W Oebisfelde związek ten utrzymywał się aż do 1914 roku.
Po reformacji miejscowe szkolnictwo nadal się rozwijało. Podczas wizytacji kościelnej w latach 1562–1564 wymieniono dwóch pomocników nauczyciela. Wkrótce dołączył do nich trzeci.
Dostęp do edukacji nie był jednak jednakowy dla wszystkich. Szczególnie dla dziewcząt trzeba było stworzyć osobne możliwości kształcenia. Jedna z właścicielek zamku z rodu von Bülow, z domu von Alvensleben, zaangażowała się w tę sprawę i już w 1564 roku sfinansowała szkołę dla dziewcząt.
Po otwarciu wschodniego skrzydła w 1830 roku utworzono klasę dla dziewcząt. Ponieważ brakowało pomieszczeń, lekcje odbywały się również w mieszkaniu kościelnego. Do nauczanych przedmiotów należały czytanie, pisanie, śpiew i religia.
W ciągu XIX wieku pojawiały się kolejne wymagania, między innymi wychowanie fizyczne. Podejmowano również próby tworzenia szkół zawodowych i dalszych możliwości kształcenia. Nie wszystkie te inicjatywy przetrwały na stałe.
W 1844 roku z inicjatywy jednego z nauczycieli powstała szkoła dokształcająca o profilu zawodowym. W 1879 roku otwarto prywatną szkołę średnią. Później podejmowano kolejne próby rozszerzenia oferty edukacyjnej miasta.
W 1901 roku przy dzisiejszej Schulstraße otwarto nową szkołę miejską. Budynek, przed którym dziś stoimy, przypomina więc o ważnym rozdziale miejscowej historii oświaty – o salach lekcyjnych, mieszkaniach nauczycieli oraz o staraniach, aby coraz większej liczbie dzieci zapewnić możliwość zdobycia wykształcenia.
Nasza trasa prowadzi teraz do dawnej Bramy Garncarskiej – Töpfertor – na północnym krańcu starego miasta.