Stacja 11 – Krucyfiks i wieża kościoła

Polskie nagranie

Głos wygenerowany przez AI.

Proszę spojrzeć na kamienną płytę znajdującą się na zachodniej ścianie wieży kościoła św. Katarzyny. Wykonana z piaskowca scena przedstawia Jezusa Chrystusa na krzyżu. Tego rodzaju przedstawienie nazywane jest krucyfiksem.

Poniżej krzyża, zgodnie z zachowanym opisem, przedstawione są Maria, matka Jezusa, oraz Maria Magdalena. Kolejna postać bywa interpretowana jako święta Katarzyna, od której imienia pochodzi nazwa kościoła. To przyporządkowanie nie jest jednak pewne.

Warto zwrócić uwagę również na mur. Kościół został wzniesiony z kamienia łamanego. Szczególnie dobrze widać tę technikę budowlaną właśnie na zachodniej wieży.

Wieża nie stoi całkowicie pionowo. W wyniku osiadania fundamentów przechyliła się w kierunku zachodnim. Jej odchylenie wynosi 95 centymetrów.

W wieży znajdują się trzy dzwony. Największy ma średnicę 1,39 metra i został odlany w 1463 roku.

Środkowy dzwon ma średnicę 1,15 metra. Nie posiada inskrypcji i datowany jest na późne średniowiecze. Najmniejszy mierzy 63 centymetry średnicy i jest jednocześnie najstarszym z trzech dzwonów.

Jego forma wiązana jest z tak zwanym typem „Zuckerhut”, czyli „głowy cukru”. Takie wydłużone dzwony były rozpowszechnione mniej więcej w latach 1150–1250.

Zespół dzwonów przypomina więc o różnych okresach długiej historii kościoła.

Za kościołem znajduje się nasza kolejna stacja – dawny budynek szkoły. Tam dowiemy się, jak ściśle nauczanie i życie kościelne były dawniej ze sobą związane.