Stacja 01-02 – Plac ratuszowy, ratusz i Roland
Polskie nagranie
Głos wygenerowany przez AI.
Serdecznie witamy na trasie spacerowej po starym mieście Oebisfelde.
Stoicie Państwo po zachodniej stronie naszego ratusza. Stąd można odkrywać starówkę z jej domami o konstrukcji szachulcowej, murami miejskimi i starym zamkiem. Najpierw jednak warto przyjrzeć się dokładniej budynkowi stojącemu przed nami.
Ratusz przypomina o czasach, gdy mieszkańcy zaczęli samodzielnie decydować o sprawach swojego miasta. Już w 1226 roku Oebisfelde określono jako „Civitas”, czyli miasto. Z 1333 roku zachowała się wzmianka o burmistrzu.
Późnogotycki budynek ratusza ukończono w 1506 roku. Prawdopodobnie wcześniej stał w tym miejscu starszy budynek. Możliwe również, że piwnica jest starsza niż znajdująca się nad nią część ratusza.
Dzisiejszy wygląd budynku jest wynikiem kilku przebudów. Szczególnie ważna miała miejsce w 1892 roku. Ratusz i sąsiadujący z nim Ratskeller otrzymały wtedy wspólny portal wejściowy. Gdy stoimy przed głównym wejściem, dawny Ratskeller znajduje się w lewej części budynku.
Historia ratusza nadal się rozwija. Budynek ma zostać gruntownie odrestaurowany z poszanowaniem jego zabytkowego charakteru i ponownie przystosowany do funkcji siedziby administracji miasta Oebisfelde-Weferlingen. Pozwolenie na budowę wydano w 2026 roku. Zakończenie prac planowane jest na 2028 rok. Przebudowę wspierają środki finansowe z programów dofinansowania.
We wnętrzu zachowały się ślady starszych etapów budowy. Należą do nich historyczne mury, kamienne obramienia okien oraz gotycka kolumna w dawnej sali rady miejskiej.
Plac przed ratuszem był również ważnym miejscem życia miejskiego. Od 1523 roku Oebisfelde mogło organizować cztery jarmarki w roku. Wyobraźmy sobie kupców oferujących swoje towary, mieszkańców spotykających się na placu i najnowsze wiadomości przekazywane z ust do ust.
Mniej znana historia kryje się pod dachem ratusza. Małe drewniane kołki w krokwiach przypominają o przetwarzaniu lnu. Pomiędzy nimi rozciągano sznury, na których wieszano rośliny do suszenia.
Z włókien wytwarzano płótno lniane. Jego produkcja przez długi czas miała dla Oebisfelde duże znaczenie i znacznie przekraczała potrzeby samego miasta.
Spójrzmy teraz na małą wieżyczkę zegarową. Znajdujący się tam dzwon pochodzi z początku XVI wieku. Wykonał go Hinrik van Kampen. Odlewnik ten tworzył dzwony dla kościołów i katedr, ale także bogato zdobione armaty.
Historyczny mechanizm zegara wieżowego został odrestaurowany w 2001 roku przez członków Heimatverein. Dziś znajduje się w Burg- und Heimatmuseum i jest tam zachowany w sprawnym stanie.
Zwróćmy się teraz ku Rolandowi.
Figura stoi na wysuniętym kamieniu przy szczytowej ścianie ratusza. Takie figury Rolanda są uznawane za symbole praw miejskich i obywatelskiej wolności.
Pierwszy udokumentowany Roland w Oebisfelde został ustawiony w 1892 roku. Dotychczas nie ma dowodów na istnienie wcześniejszej średniowiecznej figury. Oebisfelder Roland należy więc do młodszych przykładów tej tradycji.
Oebisfelde należy do sieci miast posiadających figury Rolanda. Podczas spotkań i wydarzeń miasto reprezentuje własny Roland, prezentując Oebisfelde i jego historię.
Dzisiejsza figura z piaskowca powstała w 1989 roku z okazji 975-lecia miasta. Jej wygląd został oparty na starszej figurze.
W tym miejscu łączy się więc wiele elementów, które kształtowały Oebisfelde: samorządność miejska, handel, rzemiosło oraz świadomość własnej historii.
Aby dotrzeć do kolejnej stacji, należy zwrócić się w stronę wąskiej uliczki naprzeciwko ratusza. Łączy ona Lange Straße z Achterstraße. Tam odkryjemy niezwykły detal starego domu o konstrukcji szachulcowej – odpływ wykonany z piaskowca.